چو ایران نباشد تن من مباد

آن لحظه كه از عشق تو فرجام گرفتمچون موج به ساحل زده آرام گرفتم هر واژه ى زيبا كه نگينيست به شعرماز چهره ى چون ماه تو من وام گرفتم چشمان تو چون باده و لبهاى تو چون جامسرمستى از آن باده و آن جام گرفتم ايام به كام است زمانى كه تو باشىچون كام ز هر لحظه ى ايام گرفتم در دام نگاه تو كه افتاد نگاهمتضمين غزل را من از آن دام گرفتم من گوشه نشين بودم و فارغ ز جماعتاز عشق تو شاعر شدم و نام گرفتم هر جاكه براى غزلم قافيه كم بودمن قافيه از حضرت خيام گرفتم #طاهره_داورى...

ادامه مطلب