دل می بری

نگاهم می کُنی

دل می بَری....

نمی دانم که صیادم

و یا صیدی که در دام تو افتاده....!

زخمه بر تنبورِ گیسوی پریشانت نزن

آوازِ رسوایی

میان کوه و صحرا

زود می پیچد.....

شبی

در بزمِ آغوشِ تو بودن

عالمی دارد تماشایی....

یادت می آید

صید اگر با پای خود

در دامِ عشق افتد

قدمهایش خوشآمد دارد و بوسیدنش

هر جا که باشد حکمِ واجب

نازنینم...!

من شبی

آخر تو را می گیرم از دنیا

تماشا کن....

آزاده رمضانی

https://telegram.me/Haoshyangha