در فرهنگ ایرانی چون دیگر فرهنگ های آریایی ، « گاو » دامی آیینی است . نخستین آفریده اورمزد گاوی است به نام « اِوَک دات »( یکتا آفرید ) که در کرانه ای از رود آیینی « وَنُوهی دائیتیا » در « ایران ویچ » آفریده می شود ؛ و پس از گاو ، نخستین مرد ، کیومرث ، .در تاریخ بلعمی آمده است : « ایزد اندر جهان نخستین چیز ، مردی آفرید و گاوی ، و آن مرد کیومرث { بود } » .
گاو ، در باور شناسی ایرانی ، نماد آفرینش فرودین یا آفرینش آبی و خاکی است .ما با کشتن گاو ، بخش فرودین و خاکی را در هستی خویش می کشیم . ، به شیوه نمادین ، گسستن از زمین و رستن از بند تن ..را باز می تابد ، تا مگر بتوانیم به « شیر » برسیم .شیر ، نماد آفرینش برتر ، نشانه آخشیج مهین ، « آتش » است . ستیز شیر و گاو بر سنگ نگاشته های تخت جمشید ، ستیزی راز آمیز و آیینی است .نشانه تلاشی است برای رهایی ، برای راه بردن به آسمان . برداشت از : مازهای راز دکتر کزازی
برچسب: گاو در فرهنگ ایرانی,گاو در فرهنگ ایران,گاو در فرهنگ ایران باستان,
نویسنده: مریم شجاعی