ایران

ایران

این نام در اوستا Airya و در پارسی باستان Ariya ( اَریَه ) و در سنسکریت Arya و در پهلوی eran (اِران) {ای ران } گفته می شد که به معنی شریف و نجیب و آزاده می باشد . ایر در لغت به معنی آزاده و جمع آن « ایران » به معنی آزادگان می باشد (زندگی و مهاجرت نژاد آریا ). نام های آریا و آریاییان نیز از همین « ایر » گرفته شده است .ایرانیان باستان به سرزمین اصلی و نخستین خویش « ایران ویج » یا « ایران ویچ » می گفتند . نقل از : فرهنگ شاهنامه شهیدی مازندرانی