حماسه

حماسه از نگاه استاد شفیعی کدکنی
حماسه نوعی شعر داستانی است که کاملا جنبه آفاقی است نه انفسی .در حماسه ، هنرمند هیچگاه از « من » خویش سخن نمی گوید و از همین رهگذر است که حوزه حماسه بسیار وسیع است و در خلال حماسه تصویر تمدن یک ملت را به خوبی می توان دید .
حماسه شعری است داستانی روایی با زمینه قهرمانی و صبغه قومی و ملی که حوادثی بیرون از حدود عادت در آن جریان دارد .ویژگی های حماسه : ۱ – زمینه داستانی حماسه ۲ – زمینه قهرمانی حماسه ۳ – زمینه ملی حماسه ۴ – زمینه خرق عادت
در حماسه یک حادثه اصلی ، حوادث دیگر را در پی می آورد و یک قهرمان اصلی ، حوادث را راهبری می کند .
الف : حماسه طبیعی : منشأ حماسه طبیعی ، یک حادثه تاریخی یا شبه تاریخی است ( تاریخ به معنی ابتدایی و اساتیری آن ) این گونه حماسه ها مولفی مشخص ندارد و تمام ملت در تمام نسل ها ، مولف این حماسه ها بوده اند .
ب: حماسه مصنوع : تقلیدی از حماسه طبیعی است . در حماسه مصنوع دیگر تمام افراد ملت دخالت ندارند بلکه فقط یک شاعر آن را می سراید . حوادث غیر طبیعی جنبه آرایش دارد و ساختگی است حماسه مصنوع ، در حقیقت بازآفرینی حماسه است نه آفرینش حماسه .
در دوره معاصر هرنوع شعر را که از جنگ سخن بگوید حماسه خوانده اند . در فارسی حوزه کاربرد حماسه ، از منظومه های جنگی هم فراتر رفته ، هر نوع کار بزرگ یا درگیری سیاسی و اجتماعی را نیز حماسه می خوانند مانند حماسه ملت فلسطین . https://telegram.me/Haoshyangha