چو ایران نباشد تن من مباد
درباره سایت
آخرین مطالب
امکانات وب
تاريخ : یکشنبه ششم اسفند ۱۳۹۶ | 17:24 | نویسنده : هوشنگ قاسمي
آتش
آتش ، در اوستا ، « آتر » ( atar ) ، در پهلوی « آتور » و آتش ، در پارسی ، « آذر و آدر » ، و در لهجه های مختلف ، آتیش ،آدیش و تش ، آمده است . ریشه این واژه در سنسکریت « آدری » ( adri ) به معنی « شعله » به عنوان صفت خدای آتش که « آگنی » نامده می شود ، به کار رفته است .در ایران پیدایش آتش را به هوشنگ نسبت می دهند ؛ هوشنگ به شکرانه پیدایش این فروغ ایزدی ، آن روز را جشنی ساخت که « سده » نام گرفت .هندو ها ، آتش را پسر رب النوع آسمان می دانند و در اوستا ، آتش ، پسر اهورا مزدا و سپندارمذ یا زمین ، معرفی شده است . واژه « آذر » در فارسی هیأت دیگری از « آتش » و یکی از قدیمی ترین نام های آن در زبان اریایی است .پاسبانی آتش در ایران باستان مخصوص « اردیبهشت » بوده است .
سه گروه آتش آیینی وجود داشته است : آتش بهرام ، آتش ادران و آتش دادگاه . آتش بهرام قداست خاصی داشت . معتبرترین آتش آیینی زرتشتیان به نام بهرام است . آتش بهرام ، شاه پیروزمند آتش هاست . با نام اورمزد ، این آتش را به یاری می خوانند که در برابر قوای تاریکی آنان را نیرو بخشد .
آتش ، آن جاودانه سپند ، از دیرترین روزگاران هماره در فرهنگ ایران ، گرامی و ارجمند بوده است ؛ ارزش نمادین و آیینی داشته است .گروهی که پیشوایان دینی هستند در شاهنامه به نام « آتوریان یا اذریان » خوانده شده است .
والایی آتش ، این آخشیج برتر ین در فرهنگ ایرانی چنان بوده است که آتش را برآمده از « اورمزد » انگاشته ودر زبان اسطوره ، آن را پور اورمزد شمرده و یکی از ایزدان دانسته اند . در اوستا سرودی در ستایش این ایزد به نام « آتش نیایش » برجای مانده است .
آتش ، پسر اورمزد شمرده می شده است نشانی از نرینگی آتش را چونان آخشیجی « کارا » و برترمی بینیم ؛ در برابر « سپنتا آرمئیتی ، یا « سپندارمذ » چهارمین امشاسپند را که نماد یا ایزد زمین (= خاک ) شمرده شده است . دخت اورمزد دانسته اند این نشانی از مادینگی خاک چونان آخشیجی کارپذیر و فرودین است .
برترین ارج برای آتش در جهان بینی ایرانی ، از بندهشن آشکارا بازتافته است : « آتش اندیشه اورمزد است . »
اورمزد ، آتش را از اندیشه افرید و فروغش را از روشنی بیکران آفرید .
برگرفته از : فرهنگ اساطیر ، دکتر یاحقی / تاریخ اساطیری ایران: دکتر آموزگار / مازهای راز دکتر کزازی
https://telegram.me/Haoshyangha
آتش ، در اوستا ، « آتر » ( atar ) ، در پهلوی « آتور » و آتش ، در پارسی ، « آذر و آدر » ، و در لهجه های مختلف ، آتیش ،آدیش و تش ، آمده است . ریشه این واژه در سنسکریت « آدری » ( adri ) به معنی « شعله » به عنوان صفت خدای آتش که « آگنی » نامده می شود ، به کار رفته است .در ایران پیدایش آتش را به هوشنگ نسبت می دهند ؛ هوشنگ به شکرانه پیدایش این فروغ ایزدی ، آن روز را جشنی ساخت که « سده » نام گرفت .هندو ها ، آتش را پسر رب النوع آسمان می دانند و در اوستا ، آتش ، پسر اهورا مزدا و سپندارمذ یا زمین ، معرفی شده است . واژه « آذر » در فارسی هیأت دیگری از « آتش » و یکی از قدیمی ترین نام های آن در زبان اریایی است .پاسبانی آتش در ایران باستان مخصوص « اردیبهشت » بوده است .
سه گروه آتش آیینی وجود داشته است : آتش بهرام ، آتش ادران و آتش دادگاه . آتش بهرام قداست خاصی داشت . معتبرترین آتش آیینی زرتشتیان به نام بهرام است . آتش بهرام ، شاه پیروزمند آتش هاست . با نام اورمزد ، این آتش را به یاری می خوانند که در برابر قوای تاریکی آنان را نیرو بخشد .
آتش ، آن جاودانه سپند ، از دیرترین روزگاران هماره در فرهنگ ایران ، گرامی و ارجمند بوده است ؛ ارزش نمادین و آیینی داشته است .گروهی که پیشوایان دینی هستند در شاهنامه به نام « آتوریان یا اذریان » خوانده شده است .
والایی آتش ، این آخشیج برتر ین در فرهنگ ایرانی چنان بوده است که آتش را برآمده از « اورمزد » انگاشته ودر زبان اسطوره ، آن را پور اورمزد شمرده و یکی از ایزدان دانسته اند . در اوستا سرودی در ستایش این ایزد به نام « آتش نیایش » برجای مانده است .
آتش ، پسر اورمزد شمرده می شده است نشانی از نرینگی آتش را چونان آخشیجی « کارا » و برترمی بینیم ؛ در برابر « سپنتا آرمئیتی ، یا « سپندارمذ » چهارمین امشاسپند را که نماد یا ایزد زمین (= خاک ) شمرده شده است . دخت اورمزد دانسته اند این نشانی از مادینگی خاک چونان آخشیجی کارپذیر و فرودین است .
برترین ارج برای آتش در جهان بینی ایرانی ، از بندهشن آشکارا بازتافته است : « آتش اندیشه اورمزد است . »
اورمزد ، آتش را از اندیشه افرید و فروغش را از روشنی بیکران آفرید .
برگرفته از : فرهنگ اساطیر ، دکتر یاحقی / تاریخ اساطیری ایران: دکتر آموزگار / مازهای راز دکتر کزازی
https://telegram.me/Haoshyangha
برچسب:
نویسنده: مریم شجاعی