خرید بک لینک
هایکو
موجزترین شعر غنایی ژاپنی است. در شعر هایکو ، شاعر ، لحظه ای کوتاه از طبیعت را وصف می کند که در ورای این توصیف ، مفهوم ژرفی نهان شده است . می گویند در این نوع شعر ، شاعر با دیدن صحنه ای خاص به درکی عمیقی از هستی می رسد . شعر هایکو با آیین « ذن » رابطه فکری و فلسفی تنگاتنگی دارد . « ذن » به یگانگی انسان با کل هستی و طبیعت اعتقاد دارد و این درک شهودی با معیارهای عقل و منطق سازگار نیست .
هایکوها از ۱۷ مورا (Mora) تشکیل شدهاند و به ترتیب به صورت سه واحد پنجتایی، هفتتایی و پنجتایی از پی هم میآیند. هرچند که گاه هایکوها را دارای ۱۷ هجابرمیشمارنداما از لحاظ زبانشناسی، هجا و مورا دو مفهوم متفاوت هستند و یک واکه بلند میتواند از دو مورا تشکیل شود. وزن شعر هایکو بر پایه شمارش موراها تعیین میشود.
اشعار هایکو، بدون قافیه ولی موزون هستند، آنچه در اشعار این زبان ایجاد موسیقی میکند، تعداد هجاهای بندهای آن است. یعنی ژاپنیزبان با شنیدن بندهای متوالی پنج هجایی و هفت هجایی احساس میکند که با کلامی آهنگین روبرو است. قالب هایکو، از سه بند تشکیل میشود که بند نخست آن پنج هجا، بند دوم هفت هجا و بند آخر نیز پنج هجا دارند. هجا در معنای سنتی ژاپنی، معادل مفهوم «مورا» در واجشناسی مدرن است. در حقیقت، در وزن شعر کلاسیک ژاپنی، موراها شمرده میشوند نه هجاها. مثلاً واژه ژاپنی «رونین» (rōnin) از دو هجا تشکیل شده (rō.nin)، ولی چهار مورا دارد (ro.o.ni.n)..
پایی ظریف
به آب بهاری می زند
و آن را کدر می کند . لوسون
فرهنگ اطصلاحات ادبی سیما داد
واژه نامه هنر شاعری میمنت میرصادقی

ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد https://telegram.me/Haoshyangha

برچسب: نویسنده: مریم شجاعی تاريخ: سه شنبه 24 مهر 1397 ساعت: 23:50

صفحه بندی