لب لعل

آماده شدم بهر نمازم که به ناگاه
یاد تو رسید و تو شدی بود و نبودم

هنگام اقامه لبت آمد به خیالم
یک بوسه از آن کنج لب لعل ربودم

یک تیر ز مژگان بلند تو رها شد
صاف آمد و بنشست در اعماق وجودم ... فرهاد شریفی
https://telegram.me/Haoshyangha