چو ایران نباشد تن من مباد
درباره سایت
آخرین مطالب
امکانات وب
قسمت نخست
کلمه :
روزگاری اقوام ابتدایی در سراسر جهان معتقد به قدرت جادویی کلمه بودند . کلمه آفریننده بود . « پتاه » ، خدای آفریننده مصری ، همه چیز را از طریق « دل و زبان خود » به وجود می آورد به عبارت دیگر با سخن گفتن ، جهان را می آفرید .
خرچنگ :
خرچنگ ، چهارمین علامت منطقه البروج نزد یونانیان و رومیان است . از ماهها ، خرچنگ ، به ماه ژوئن نسبت داده می شود ، در هنگامی که خورشید مسیر خود را به طرف عقب آغاز می کند و این حاکی از قدرت خرچنگ است که به طرف عقب حرکت می کند . چینیان خط مردم مغرب زمین را خط خرچنگی می نامند .
ققنوس ( ققنس ) :
نام یونانی – رومی برای پرنده ای اساتیری که تصور می شد دارای بال و پر با شکوهی باشد . بنابر یک افسانه مشهور ، ققنس تنها پرنده از نوع خود بود و در بیابان عربستان می زیست و عمرش به پانصد سال می رسید در پایان این دوره ، خود را بر روی توده ای از هیزم قربانی می کرد و دوباره از خاکستر خود بر می خاست .اعتقاد به این که تولد ققنس خود به خود صورت می گیرد آن را با طلوع روزانه خورشید مربوط می ساخت . پرندگان وابسته به آتش و پرتوهای خورشید را ققنس می نامند .
گاو نر :
نشانگرترین نماد اصل جنس نرینه در طبیعت ، یعنی قدرت و نیروی تولید مثل است . آن را با خورشید – خدایان آسمان مربوط دانسته اند و از منابع نهانی باروری و با خدایان آفرینش یکی شناخته شده است . پرستش گاو نر ، رسمی عمده در مصر و در خاورمیانه باستان و شرق مدیترانه و هندوستان بود .« آمون » خدای بلند مرتبه در میان خدایان مصری که در عصر سلطنت قدیم مورد پرستش بود « گاو نر مادرش » نامیده می شد شاید به این معنا بود که آفریننده دارای پدری نیست . مراسم سالانه در ممفیس ، با شرکت فرعون و یک گاو نر مقدس زنده ، به معنای تجدید نیروهای حیاتی به شمار می رفت .
ماده گاو :
از نقطه نظر هندوها ، ماده گاو بیشتر از سایر حیوانات مقدس است ولی آن را با هیچ خدایی یکسان نمی دانند . در « ریگ ودا » ، ابر باران زایی است که زمین را خوراک می دهد . مجازات کشتن ماده گاو ، مرگ بود . « هرا » الهه یونانی را در ایلیاد « چشم گاوی » نامیده اند و این اشارت بر اصل و منشأ آن به صورت مادر – الهه است .
فرهنگ نگاره ای نمادها و در هنر شرق و غرب جیمز هال ترجمه : رقیه بهزادی
https://telegram.me/Haoshyangha
کلمه :
روزگاری اقوام ابتدایی در سراسر جهان معتقد به قدرت جادویی کلمه بودند . کلمه آفریننده بود . « پتاه » ، خدای آفریننده مصری ، همه چیز را از طریق « دل و زبان خود » به وجود می آورد به عبارت دیگر با سخن گفتن ، جهان را می آفرید .
خرچنگ :
خرچنگ ، چهارمین علامت منطقه البروج نزد یونانیان و رومیان است . از ماهها ، خرچنگ ، به ماه ژوئن نسبت داده می شود ، در هنگامی که خورشید مسیر خود را به طرف عقب آغاز می کند و این حاکی از قدرت خرچنگ است که به طرف عقب حرکت می کند . چینیان خط مردم مغرب زمین را خط خرچنگی می نامند .
ققنوس ( ققنس ) :
نام یونانی – رومی برای پرنده ای اساتیری که تصور می شد دارای بال و پر با شکوهی باشد . بنابر یک افسانه مشهور ، ققنس تنها پرنده از نوع خود بود و در بیابان عربستان می زیست و عمرش به پانصد سال می رسید در پایان این دوره ، خود را بر روی توده ای از هیزم قربانی می کرد و دوباره از خاکستر خود بر می خاست .اعتقاد به این که تولد ققنس خود به خود صورت می گیرد آن را با طلوع روزانه خورشید مربوط می ساخت . پرندگان وابسته به آتش و پرتوهای خورشید را ققنس می نامند .
گاو نر :
نشانگرترین نماد اصل جنس نرینه در طبیعت ، یعنی قدرت و نیروی تولید مثل است . آن را با خورشید – خدایان آسمان مربوط دانسته اند و از منابع نهانی باروری و با خدایان آفرینش یکی شناخته شده است . پرستش گاو نر ، رسمی عمده در مصر و در خاورمیانه باستان و شرق مدیترانه و هندوستان بود .« آمون » خدای بلند مرتبه در میان خدایان مصری که در عصر سلطنت قدیم مورد پرستش بود « گاو نر مادرش » نامیده می شد شاید به این معنا بود که آفریننده دارای پدری نیست . مراسم سالانه در ممفیس ، با شرکت فرعون و یک گاو نر مقدس زنده ، به معنای تجدید نیروهای حیاتی به شمار می رفت .
ماده گاو :
از نقطه نظر هندوها ، ماده گاو بیشتر از سایر حیوانات مقدس است ولی آن را با هیچ خدایی یکسان نمی دانند . در « ریگ ودا » ، ابر باران زایی است که زمین را خوراک می دهد . مجازات کشتن ماده گاو ، مرگ بود . « هرا » الهه یونانی را در ایلیاد « چشم گاوی » نامیده اند و این اشارت بر اصل و منشأ آن به صورت مادر – الهه است .
فرهنگ نگاره ای نمادها و در هنر شرق و غرب جیمز هال ترجمه : رقیه بهزادی
https://telegram.me/Haoshyangha
برچسب:
نویسنده: مریم شجاعی