قسمت و یکم : دی ماه دهم که برابر با « دی » است در فارسی باستان « Anamaka » نامیده می شود و نام بابلی این ماه « Tebectu» است . مفهوم نام این ماه می تواند « ماه بی نام » باشد . شاید بتوان در آن نشانه ای از فرهنگی بسیار کهن دید ؛ دورانی که ماه زمستان چون با هیچ فعالیت انسانی تطابق نداشت ، بی نام بود . برخی بر این باورند که در این نام اشاره به ایزدی اسرار آمیز است . نیزدر مورد اطلاق آن به « اهوره مزدا » یا میتره ، نظریاتی را اظهار کرده اند . این نام در سانسکریت برای نامیدن « ماه اضافی » به کار می رود . نام دی در گاه شماری زردشتی از واژه اوستایی «daovah » می آید که صفت دادار اهوره مزدا است . در بندهش آمده است : ماه دهم یا ماه دی از day به معنی « آفریدن » ، صفت اهوره مزد ا است این ماه که سخت ترین ماه سال به شمار می آمده است ، برای تبرک باید لقب اهوره مزدا داشته باشد تا مردمان در برابر دیو سرما نیرومندتر و مقاوم تر از همیشه باشند و به عبارت دیگر قداست نام از آفات جلوگیری کند . احتمال می دهند که در دورانی سال با این ماه شروع می شده است زیرا در پایان ماه آذر و آغاز ماه دی ، شب ، درازترین زمان خود را می گذراند و بعد ، از فردا ، خورشید نیرو می گیرد و رشد می کند و این پیروزی روشنی بر تاریکی است . زبان فرهنگ اسطوره ژاله آموزگار https://telegram.me/Haoshyangha